หนาวแล้ว และ ตอบคำถามคุณ Babybear ManU

 

นี่ก็วันที่สิบเก้ากว่าแล้วช่วงสองสามวันที่ผ่านมาอากาศเริ่มหนาวมาก ยิ่งในช่วงเช้า ห้าองศา เจ็ดองศาตามที่แอพในมือถือมันบอก เราเองชอบนะอากาศหนาวแต่ก็นะ มันทำให้เราไอ เราระคายคอ จะไอแต่ละทีปวดร้าวไปทั้งหลัง ทรมานสุดๆ ยิ่งวันนี้อากาศก็เย็นทั้งวันไม่อยากอาบน้ำกันเลย

ตั้งแต่เริ่มเดือนนี้อากาศปวดของเราเองเริ่มกลับมาทรมานมากๆ ปวดไปทั้งหลัง ปวดไปทั้งแขนเลยแค่ตักข้าวใส่ปากตัวเองก็ทรมานสุดๆ เวลาเดินไปห้องน้ำ ต้องเกร็งหลังไปด้วยเพราะมันปวดหลังไม่รู้เหมือนกันว่าจะหายทันปีใหม่หรือเปล่านะ

และเมื่อปีที่แล้วเราทำบัตรคนพิการ ตอนนี้ก็ได้เบี้ยยังชีพคนพิการมาแล้วเดือนละ 500 บาท เรากะว่าจะสะสมไปเรื่อยๆค่อยเบิกทีเดียวตอนนี้ไม่ไหวแล้วขอบันทึกไว้แค่นี้ก่อน ช่วงวันสิ้นไปคงจะมาอัพเดทบล็อกอีกที

และ ถึงคุณ Babybear ManU ที่ได้คอมเม้นไว้ในบล็อกของผมเรื่อง "ผ่านไปแล้ว อีก1ปี" ได้แชร์ประสบการณ์ไว้ ผมขออนุญาตคุณ Babybear ManU ขอเอาคอมเม้นมาเผยแพร่ต่อที่บล็อกแห่งนี้นะครับ

ผมเป็นสมาชิกใน thaiASClub ผมเพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็น AS ตอนอายุ 35แล้ว ที่จิงมันปวดสะโพกขวาเป็นๆหายๆมา เกือบ 2 ปีแล้ว พอมันปวด ก็กินยาแก้ปวดกล้ามเนื้อทั่วไป หรือ บางทีก็ไปหาหมอถ้าปวดมากหมอก็จะ ฉีดยาให้ แล้วมันก็จะหายไป 2-3 เดือน แล้วมันก็จะกลับมาปวดอีก เป็นอย่างนี้ประมาณ 2 ปี โดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร พอถามหมอ ซึ่งผมไปหาหมอถึง 4 โรงพยาบาล หมอแต่ละคนวินิฉัยโรคไปต่างๆ ซึ่งไม่มีใครบอกว่าเป็น AS เลยซักท่าน หนักหน่อยก็บอกว่าผม เป็นเกาท์ ให้ยาเกาท์มากินเป็นเดือนๆ (ขอไม่เอยชื่อโรงพยาบาลนะครับ เพราะผมคิดว่าคุณหมอทั้งหลายคงไม่ตั้งใจที่จะวินิฉัยผิดเพราะอาการปวดที่เกิดมันคล้ายๆ กับหลายๆโรคน่ะครับ) จากนั้นเมื่อเดือน พฤษภาคมนี้ ผมขับรถทางไกล ลงใต้ พอถึงที่หมาย มันมีอาการ ปวดสะโพกร้าวลงหัวเขา ปวดมาจนเดินกะโพกกะเพก (ลืมบอก ผมทำงานเป็นพนักงานขายสินค้าบริษัทแห่งหนึ่ง ต้องขับรถเป็นประจำ)สุดท้ายเดินไม่ไหวต้องไปโรงพยาบาล หมอตรวจดูแล้วบอกว่า อาจเป็นหมอนรองกระดูดทับเส้นประสาท ต้องไปเอกซเรย์ และรอทำ MRI จึงนอนโรงพยาบาลเป็นสัปดาห์ เพื่อรอคิวสแกน MRI พอสแกนเสร็จ ผลออกมาพบว่าไม่ได้เป็นหมอนรองกระดูดทับเส้น อย่างที่หมอบอก จากนั้นก็นอนโรงบาลต่อ หมอก็ให้ยามากมายแก้ปวดสารพัด มีหมอมาวินิฉัยทั้งหมอกล้ามเนื้อและหมอกระดูกบอกว่าอาจเป็นนั่นเป็น นี่ได้ พออยู่โรงพยาบาล ได้ 10 วัน บริเวณข้อเท้าเริ่มบวมแดง และมากขึ้นทุกวัน หมอก็วินิฉัยว่าอาจเป็นเกาท์อีก ให้ยาเกาท์และยาแก้ปวดข้อ นอนครบ 20 วันอาการก็ทรงๆ แต่พอเดินได้แล้ว (น้ำหนักลดเกือบ 10 กิโล จาก 90 เหลือ 80) คิดว่าอยู่ต่อก็ไม่น่าจะดีขึ้นกว่านี้จึงขอหมอกลับบ้าน (นอนห้องพิเศษกลัวค่าห้องครับ 55)ตอนเริ่มป่วยก็โทรไปลางานครับ แต่เนื่องจากไม่มีคนทำงานแทนได้ เลยต้องรีบกลับมาทำงาน พอกลับมาทำงานสรุปว่า เริ่มปวดข้อเท้า+ส้นเท้าหนักเลยครับ กลับมาเดินไม่ไหวต้องใช้ walker ช่วยเดิน ก็โทรไปลางานอีก จนสุดท้ายเห็นว่ากินยาอย่างไรก็ไม่หาย และดูจะแย่ลงเรื่อยๆ จนต้องยอมลาออกจากงาน คิดอยู่นานแต่ก็ต้องยอมเพราะมันไม่ไหวจิงๆ(เสียดายงานครับ เพราะเป็นงานที่เราทำมานาน และผมก็รักงานนี้ด้วย) จนเริ่มท้อว่าเราเป็นอะไร แต่ในที่สุดก็ได้มีโอกาสเจอลูกค้าที่เราเคยค้าขายกับเขา เขาแนะนำให้ไปหาหมอท่านหนึ่งเป็นหมออายุกรรมไขข้อโดยเฉพาะ เขาบอกว่าสามีเขาปวดข้อ ก็ไปรักษากับหมอท่านนี้หายเลย เราก็คิดว่าเราไปรักษาตั้งหลายหมอแล้วก็ไม่เห็นหายซักที แต่เอาก็เอาลองดูอีกครั้งดีกว่าไม่ท ำอะไรเลย พอเจอหมอครั้งแรก หมอถามอาการเราแป๊ปเดียว หมอวินิฉัยเลยว่าเราอาจเป็นAS เราไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไร เลยไปเปิดเน็ตดูปรากฎว่าอาการตรงกับเราหมดเลย เลยศรัทธาหมอขึ้นมาทันทีเราก็ไป หาหมออีกครั้งและได้ยามากิน อาการดีขึ้นทันทีเลย ผ่านไป3เดือนอาการปวดมีบ้าง เป็นบางวันปวดๆบ้างแต่ก็เดินได้ และตอนนี้กลับมาทำงานที่เดิมได้ 2 เดือนแล้ว(พอดีมีตำแหน่งว่างพอดีดีใจสุดๆ เพราะตอนที่อยู่บ้านนี่เบื่อจิงๆเหมื่อนชีวิตมันไม่มีค่าเลยอยู่ไปวันๆ) ที่เล่ามาทั้งหมดนี่ก็แค่อยาก เล่าสู่กันฟังน่ะครับ ถ้าเทียบกับอาการที่คุณเป็นแล้ว ผมดูเด็กไปเลย อ่านBlogคุณแล้ว ผมมีกำลังใจขึ้นเยอะเลยครับ ตอนนี้ก็พยายามกินยาสมำเสมอ มีปวด คอบ้าง หลัง บ้าง สะโพก บ้าง เข่า บ้าง แล้วแต่วัน แต่ไม่ปวดมากเหมื่อนตอนแรกที่เดินแทบไม่ได้ ผมคิดว่าถ้าวันน้้นผมไม่ไปหาหมอท่านนี้ ป่านนี้ผมคงแย่ไปแล้ว อาจกระดูกติดไปทั้งตัว พอถึงวันนี้ได้เท่านี้ผมก็ดีใจมากแล้วครับ อือ ผมอยากทราบว่าตั้งแต่คุณเริ่มมีอาการ นานรึเปล่าครับถึงรู้ว่าตัวเองเป็นAS (ถ้าไม่สะดวกไม่ต้องตอบก็ได้นะครับ) คือผมคิดว่าถ้าคนที่เป็นโรคนี้แล้วหมอวินิฉัยถูกต้องทันทีแล้วรักษาให้ยาถูกต้องตั่งแต่แรก อาการที่เป็นอาจจะไม่ร้ายแรงมากน่ะครับ(คิดเอาเอง) สุดท้ายนี้ขอให้คุณอาการดีขึ้นนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้ และจะติดตามBlog คุณต่อไปนะครับ

เขียนโดย Babybear ManU ถึง @kittiphum Live Blog เวลา 9 ธันวาคม 2556, 10:44

 อย่างแรกเลยขอบใจมากๆครับที่ติดตามอ่าน ส่วนตัวผมเอง กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นก็ เข้าปีที่ 3 แล้วครับ สุดท้ายนี้ผมก็เป็นกำลังใจให้คุณเช่นกันครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

ขับเคลื่อนโดย Blogger.